ترونه خون

ژاپن: به شدت مطالعه میکند و برای تفریح ربات میسازد.

مصر: درس می خواند و هرازگاهی علیه حسنی مبارک درو پنجره هم میشکند!!

هند: پس از دوسال درس خواندن برادر دو قلویش را بر حسب تصادف در دانشگاه پیدا میکند.بر حسب تصادف میفهد که پسر یک میلیونر است و در کودکی ربوده شده در خانه ای فقیرانه زندگی کرده است!! با برادرش سراغ پدر می رود،می بیند پدر با یک زن دیگر که او یک دختر از شوهر اول داشت ازدواج کرده.دانشجوی قصه ی ما یک دل نه صد دل عاشق آن دختر می شود.برادرش را به خانه فقیرانه اش می آورد برادرش هم عاشق دختر فقیر این وری می شود.این دو برادر اینوری و با خواهر اونوری ازدواج می کنند و کلاغه به خانه اش می رسد.

عراق: مدام به تیرها و خمپاره های تروریست ها جا خالی می دهد، به آمریکایی های اشغالگر بدو بیراه می گوید، اما با آنها عکس یادگاری می اندازد و دامن شان را ول نمیکند بروند رد کارشان...

کوبا: او چه دلش بخواهد چه دلش نخواهد باید برود دانشگاه برای طول عمر فیدل کاسترو و البته رائول دعا کند.به حزب کمونیست حاکم بپیوندد، علیه آمریکا شعار دهد،در حالی که از گرسنگی و فقر رو به موت است وانمود کند از زور رضایت و خوشبختی دارد می ترکد!!!

پاکستان: او به شدت درس می خواند تا در صورت کسب نمره ممتاز به عضویت القاعده یا طالبان در بیاید و بشود یک آدم کش با سواد انتحاری...البته مسئله مهمی است که در وقت انفجار مدرک دانشگاه در جیبش باشد یا نباشد!!!

اوگاندا: او درس می خواند و در اوقات بیکاری بین کلاس یک تُک پا می رود چند هزار نفر از قبیله تونسی را با پرتاب بمب و موشک و خمپاره بفرستد هوا!!!!

به نظرتون دانشجوهای ایرانی رو چه جور باید توصیف کرد(هه هه هه...)