هرگز نقش تو از لوح دل و جان نرود
هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود
آنچنان مهر تو در دل وجان جای گرفت
که اگر جان برود از دل و از جان نرود
مرا که با تو شادم پریشان مکن
بیا و سیل اشکم به دامان مکن